تمام هستي و وجود خويش را چو يك حباب ديده ام چه سود گر بگويمت

كه من زدوري تو هر نفس ، چو شمع آب مي شوم و اشكهاي گرم من به

دامن شب سياه مي چكد و من ميان قطره هاي چون بلور آن محبت

تورا، چو نقش سرد آرزو به روي آب ديده ام چه سود گر بگويمت تورا

به خواب ديده ام و يا كه نقش روي تو به جام پر شراب ديده ام و يك

خيال دور بيش نيستي و دست من به دامنت نمي رسد تو غافلي و من

تمام مي شوم وديدگان پر ز راز من هزار بار گفته با دلم كه من

سراب ديد ه ام ...